Hz. Harunun Hayati ve Mucizeleri- Harun Aleyhisselamin Hayati ve Mucizeleri
Mûsâ aleyhisselâmın âbisidir.
HÂRÛN ALEYHİSSELÂM HAYATI VE MUCİZELERİ

İsrâiloğullarına gönderilen peygamberlerden. Hazret-i Mûsâ'nın ana-baba bir büyük kardeşidir. Babasının ismi, İmrân bin Yasher'dir. Soy itibârıyla Yâkûb aleyhisselâmın oğullarından Lâvi'ye dayanır. Mısır'da doğdu. Mûsâ aleyhisselâmdan üç sene önce Tûr-i Sinâ'da vefât etti. Hârûn aleyhisselâm, isrâiloğulları üzerine firavun'un ve Kıbtilerin zulüm ve baskılarının arttığı sırada doğdu. Çocukluğu ve gençliği Mısır'da geçti. Mûsâ aleyhisselâma peygamberlik emri bildirildikten sonra, Hârûn aleyhisselâma da peygamberlik emri bildirildi. Mûsâ aleyhisselâmla birlikte Firavun'a gitmeleri, onu ve avânesini Allahü teâlâya imâna dâvet etmeleri emredildi. Hârûn aleyhisselâm, Mûsâ aleyhisselâmla birlikte Firavun'u ve adamlarını hak dine inanmaya dâvet ettiler. Kendisinin tanrı olduğunu iddiâ eden ve insanların kendisine secde etmelerini isteyen Firavun, Mûsâ ve Hârûn aleyhisselâmın dâvetini ve izahlarını kabul etmedi. İlk önce alay edip hakâret dolu sözler sarf etti. Mûsâ aleyhisselâma inananlara ve İsrâiloğullarına korkunç zulümler yaptırdı. İsrâiloğulları durumlarını Mûsâ ve Hârûn aleyhisselâma bildirip duâ istediler. Allahü teâlâ, Firavun ve kavmine ikâz olarak musibetler gönderdi. Mûsâ ve Hârûn aleyhisselâm, Allahü teâlânın emriyle İsrâiloğullarını Mısır'dan çıkarıp, Kızıldeniz'den yürüyerek Sinâ Yarımadasına geçtiler. Firavun ve ordusu da geçmek için denize yürüyünce, küfür ve azgınlıklarının cezâsı olarak, boğulup helâk oldular.

Mûsâ aleyhisselâm, kavmiyle berâber Tih sahrasındayken Allahü teâlâdan gelen vahiyle Tevrât-ı şerif'i almak üzere Tûr Dağına gittiği sırada Hârûn aleyhisselâmı yerine vekil bıraktı. Mûsâ aleyhisselâm Tûr Dağındayken, İsrâiloğulları Hârûn aleyhisselâmı dinlemeyşp Sâmiri adında bir münâfığın hilelerine kapılarak, yaptıkları altın buzağı heykeline taptılar. Hârûn aleyhisselâm kavminin bu câhilce ve azgınca hareketi karşısında onlara nasihatlerde bulundu. Onları bu inanış ve hareketlerinden uzaklaştırmaya çalıştı. Onun nasihat ve uyarılarını bir kısmı kabul ettiyse de bir kısmı kabul etmedi. Hârûn aleyhisselâmı tehdit ettiler. Hârûn aleyhisselâm, kendisine tâbi olan 12. 000 kişiyle birlikte onların içinden ayrılmak veya onlarla sert bir şekilde mücâdele etmek istedi. Fakat Mûsâ aleyhisselâmın, "İsrâiloğullarını parçaladın, birbirinden ayırdın!" diyeceğini düşünerek, bu işten vazgeçti. Mûsâ aleyhisselâmın Tûr'dan dönmesini bekledi.

Mûsâ aleyhisselâm, Tûr Dağından dönüşünde kavminin altın buzağı heykeline taptığını görünce çok üzüldü. Bu hâlin sebebini Hârûn aleyhisselâma sordu. Hârûn aleyhisselâm da İsrâiloğullarının kendisini dinlemediklerini ve kendisini ölümle tehdit ettiklerini, Sâmiri adında bir münâfığa uyarak bu yola saptıklarını bildirdi. Mûsâ aleyhisselâm Sâmiri'ye bedduâ etti ve İsrâiloğullarının tövbe etmelerini bildirdi. İsrâiloğulları, Mûsâ aleyhisselâmın dediklerini kabul ettiler ve tövbe ettiler. Bu mücâdeleler sırasında Hârûn aleyhisselâm da Mûsâ aleyhisselâmla birlikte gayret etti. Allahü teâlâ, Mûsâ aleyhisselâma kavmini toplayıp, Arz-ı Mev'ût denilen bölgeye (Filistin ve Şam bölgesi) götürmesini ve puta tapan Amâlika kavmiyle harp etmesini emretti. İsrâiloğulları, o beldelerde zâlim ve kuvvetli hükümdârların bulunduğunu ileri sürerek harbe gitmediler. Allahü teâlâ bu isyânları sebebiyle İsrâiloğullarına kırk yıl müddetle Arz-ı Mev'ûd'a girmeyi haram kıldı. İsrâiloğulları bu kırk sene içinde Tih sahrâsında şaşkın ve perişan şekilde dolaştılar. Bu sırada Hârûn aleyhisselâm da Mûsâ aleyhisselâmla birlikte İsrâiloğullarının sıkıntılarına sabretti.

Hârûn aleyhisselâm, İsrâiloğullarının nankörlükleri üzerine, cenâb-ı Hakk'ın kendilerini Tih çölünde kalmaya mahkûm ettiği kırk senenin sonlarına doğru, hazret-i Mûsâ'dan birkaç sene veya bir rivâyete göre üç sene evvel vefât etti. Kabrinin nerede olduğu husûsunda çeşitli rivâyetler vardır. Hârûn aleyhisselâmla ilgili olarak Kur'ân-ı kerim'in Mâide, A'râf, Yûnus, Tâha, Furkan, Şuarâ, Kasas, Saffât, sûrelerinde bilgi verilmektedir.

Harun Aleyhisselam Hayatı ve Mucizeleri - Harun Peygamberin Hayatı ve Mucizeleri

İsrailoğullarına gönderilen peygamberlerden.Hazret-i Musa’nın ana-baba bir büyük kardeşidir. Babasının ismi, İmrân bin Yasher’dir.Soy itibariyle Yakub aleyhisselamın oğullarındanLâvî’ye dayanır.Mısır’da doğdu. Musa aleyhisselamdan üç sene önce Tûr-i Sinâ’da vefat etti.

Harun aleyhisselam,İsrailoğulları üzerine Firavun’un ve kıbtîlerin zulüm ve baskılarının arttığı sırada doğdu. Çocukluğu ve gençliği Mısır’da geçti. Musa aleyhisselama peygamberlik emri bildirildikten sonra, Harun aleyhisselama da peygamberlik emri bildirildi. Musa aleyhisselamla birlikte Firavun’a gitmeleri, onu ve avânesini Allahü teâlâya îmâna dâvet etmeleri emredildi. Harun aleyhisselam, Musa aleyhisselamla birlikte Firavun’u ve adamlarını hak dîne inanmaya dâvet ettiler.

Kendisinin tanrı olduğunu iddiâ eden ve insanların kendisine secde etmelerini isteyen Firavun, Musa ve Harun aleyhimesselâmın dâvetini ve îzâhlarını kabul etmedi.İlk önce alay edip hakâret dolu sözler sarf etti. Musa aleyhisselama inananlara ve İsrailoğullarına korkunç zulümler yaptırdı.İsrailoğulları durumlarını Musa ve Harun aleyhimesselâma bildirip, dua istediler. Allahü teâlâ, Firavun ve kavmine îkâz olarak musîbetler gönderdi. Musa ve Harun aleyhimesselâm, Allahü teâlânın emriyle İsrailoğullarını Mısır’dan çıkarıp, Kızıldeniz’den yürüyerek Sina Yarımadasına geçtiler. Firavun ve ordusu da geçmek için denize yürüyünce, küfür ve azgınlıklarının cezâsı olarak, boğulup helâk oldular.

Musa aleyhisselam, kavmiyle berâber Tih Sahrasındayken Allahü teâlâdan gelen vahiyle Tevrat-ı şerîf’i almak üzere Tûr Dağına gittiği sırada Harun aleyhisselamı yerine vekil bıraktı. Musa aleyhisselam Tûr Dağındayken, İsrailoğulları Harun aleyhisselamı dinlemeyip Sâmirî adında bir münâfığın hîlelerine kapılarak, yaptıkları altın buzağı heykeline taptılar.Harun aleyhisselam kavminin bu câhilce ve azgınca hareketi karşısında onlara nasîhatlerde bulundu.Onları bu inanış ve hareketlerinden uzaklaştırmaya çalıştı.Onun nasîhat ve uyarılarını bir kısmı kabul ettiyse de bir kısmı kabul etmedi.Harun aleyhisselamı tehdid ettiler.Harun aleyhisselam, kendisine tâbi olan 12.000 kişiyle birlikte onların içinden ayrılmak veya onlarla sert bir şekilde mücâdele etmek istedi. Fakat Musa aleyhisselamın, “İsrailoğullarını parçaladın, birbirinden ayırdın!” diyeceğini düşünerek, bu işten vazgeçti. Musa aleyhisselamın Tûr’dan dönmesini bekledi.

Musa aleyhisselam, Tûr Dağından dönüşünde kavminin altın buzağı heykeline taptığını görünce çok üzüldü. Bu hâlin sebebini Harun aleyhisselama sordu. Harun aleyhisselam da İsrailoğullarının kendisini dinlemediklerini ve kendisini ölümle tehdid ettiklerini, Sâmirî adında bir münâfığa uyarak bu yola saptıklarını bildirdi.Musa aleyhisselam Sâmirî’ye beddua etti ve İsrailoğullarının tövbe etmelerini bildirdi.İsrailoğulları, Musa aleyhisselamın dediklerini kabul ettiler ve tövbe ettiler. Bu mücâdeleler sırasında Harun aleyhisselam da Musa aleyhisselamla birlikte gayret etti.

Allahü teâlâ, Musa aleyhisselama kavmini toplayıp, Arz-ı Mev’ût denilen bölgeye (Filistin ve Şam bölgesi) götürmesini ve puta tapan Amâlika kavmiyle harb etmesini emretti.İsrailoğulları, o beldelerde zâlim ve kuvvetli hükümdârların bulunduğunu ileri sürerek harbe gitmediler. Allahü teâlâ bu isyânları sebebiyle İsrailoğullarına kırk yıl müddetle Arz-ı Mev’ûd’a girmeyi haram kıldı.İsrailoğulları bu kırk sene içinde Tih Sahrâsında şaşkın ve perişan şekilde dolaştılar. Bu sırada Harun aleyhisselam da Musa aleyhisselamla birlikte İsrailoğullarının sıkıntılarına sabretti.

Harun aleyhisselam, İsrailoğullarının nankörlükleri üzerine, cenâb-ı Hakk’ın kendilerini Tih Çölünde kalmaya mahkûm ettiği kırk senenin sonlarına doğru, hazret-i Musa’dan birkaç sene veya bir rivâyete göre üç sene evvel vefat etti.Kabrinin nerede olduğu husûsunda çeşitli rivâyetler vardır.

Harun aleyhisselamla ilgili olarakKur’ân-ı kerîmin Mâide,A’râf, Yunus, Tâha, Furkan, Şuarâ, Kasas, Saffât sûrelerinde bilgi verilmektedir.
 


 
HZ. HARUN’UN HAYATI (AS) VE MUCİZELERİ
 
Hz. Harûn (a.s), ısraılogulları peygamberlerınden, Hz. Musa (a.s)'ın kardesı. Hz. Yusuf'un vefatından sonra Mısır'da yasayan ısraılogulları ve dıger ınsanlar, bır müddet onun gösterdıgı yoldan yürüdüler; ancak daha sonra hakıkatı unuttular. Bu arada Mısır'ın ıdaresı Kıbtîlerın elıne geçtı. Kıbtîler ıse yıldızlara ve putlara tapıyorlardı.
 
Kıbtîler, ısraılogullarını hor görmeye basladılar. Onları agır, zor ıslerde kullandılar.
 
ısraılogulları çok kalabalık bır topluluk olup Hz. Yakub'un ogullarına nısbetle on ıkı kola ayrılıyordu. Onlar Kıbtîlerın zulmünden kurtulmak ıstıyorlardı. Dedelerının ülkesı olan Kenân bölgesıne gıtmek ıçın ızın ıstemelerıne ragmen onlara ızın verılmemekteydı.
 
Her dönemde oldugu gıbı, o dönemın Fıravun'u da zulmü temsıl edıyor ve ınsanları ezıyet altında ınletıyordu.
 
ısraılogullarının çogalması Kıbtîlerı ve onların hükümdarı Fıravun'u endıselendırıyordu. Onlar, ısraılogullarının ısyan ederek kendılerıne zarar vermesınden korkuyorlardı.
 
Fıravun, bır gün kâhınlerını yanına topladı. Gelecekle ılgılı onlardan bılgı ıstedı. Kâhınlerden bırısı Fıravun'a ısraılogullarından bır çocugun dogacagını ve saltanatına zarar verecegını bıldırdı. Fıravun, bunu duyar duymaz korktu ve tedbırler almaya basladı. Bunun ıçın de ısraılogullarının dogacak erkek çocuklarının tamamının öldürülmesını emrettı.
 
Hz. Musa, bu dönemde dogdu ve öldürülmesın dıye bır sandıgın ıçıne bırakılarak nehre atıldı. Fıravun'un sarayında büyüdü. Allah dıledı ve Musa'yı Fıravun'un kucagında büyüttü.
 
Harun Peygamber, Hz. Musa'nın büyügüdür. ısraılogullarının erkek çocuklarının öldürülmeye baslanıldıgı dönemden önce dünyaya gelmıstır.
 
Hz. Hârun (a.s.); Musa (a.s.)'dan daha uzun boylu, daha etlı, daha beyaz tenlı, daha genıs sırtlı olup açık ve düzgün dıllı, yumusak huylu ıdı. Alnında da bır ben vardı (Hâkım, el-Müstedrek, II, 577).
 
Harun peygamberle ılgılı Kur'ân-ı Kerîm'de pek fazla bılgı yoktur. Bır âyette Hz. Musa ıle bırlıkte zıkredılmektedır.
 
Medyen'den dönerken Hz. Musa'ya Peygamberlık verıldı. Peygamberlıkle sereflendı.
 
Yüce Allah Hz. Musa'ya emrettı: "Fıravun'a gıt, çünkü o azdı" (Tâhâ, 20/24).
 
Musa Peygamber "Rabbım, benı yalanlamalarından korkuyorunı" (es-suarâ, 26/ 12), "Kalbım sıkılır, dılım açılmaz olur. Onun ıçın Harun'a da Peygamberlık ver" (es-suarâ, 26/l3),
 
"Bır de onların aleyhımde de bır kısas davaları var, bu sebeple benı öldürmelerınden korkarım" (es-suarâ, 26/14), "Bana aılemden bır vezır ver. Bıraderım Harun'u. Onunla arkamı kuvvellendır. Onu ıçımde ortak kıl. Ta kı senı çok çok tesbıh edelım ve senı çok çok zıkredelım. süphesız sen bızı hakkıyla görensın" (Tâhâ, 20/29-35) dedı.
 
Cenâb-ı Allah, Musa'nın bu duasını kabul ettı. "Ey Musa! ıstedıgın sana verıldı" (Tâhâ, 20/36) buyuruldu. Böylece Harun'a da peygamberlık verıldı. "Fıravun'a gıdın, bız âlemlerın Rabbının Peygamberlerıyız, bızımle beraber ısraılogullarını gönder" deyın " (es-suarâ, 26/16-17) buyuruldu.
 
Hz. Mûsa ve Hârun (a.s.) "Ey Rabbım! Dogrusu bız Fıravun'un, bıze karsı asırı gıtmesınden, yahud taskınlıgını artırmasından endıse edıyoruz" dıye Allahu Teâla'ya dua ettıler. Yüce Allah: "Korkmayınız! Çünkü ben sızınle beraberım. Ben (her seyı) ısıtırım, görürüm! Hemen gıdınız ve ona söyle deyınız. "Bız Rabbının ıkı elçısıyız, artık ısraılogullarını bızımle gönder. Onlara ıskence etme! Bız sana Rabbınden, hakıkı bır âyet getırdık selam (ve selamet) dogruya tâbı olanlaradır. Bıze, su hakıkat vahy olundu kı: hıç süphesız azab yalanlayanların ve yüz çevırenlerın üzerınedır" (Tâhâ, 20/45, 48) buyurdu.
 
Bunun üzerıne, Hz. Musa ve Hârun geceleyın Fıravun'un yanına gıttıler. Kapıyı çaldılar. Fıravun kapının açılmasından dehsete düstü. Hz. Musa ve Hârun, Fıravun'a kendılerının Rabbûlâlemın olan Allah'ın elçılerı olduklarını, kendısını dıne davet etmek ıçın geldıklerını söyledıler. Fıravun "Ben sızın en yüce Rabbınızım " (en-Nâzıât, 79/24) dıyerek onları reddettı.
 
Hz. Musa'ya vahyedıldı. "Kullarımla geceleyın yola çık. Onlara denızde kuru bır yol aç. Sıze yetısmelerınden korkma" (Tâhâ, 20/77) buyuruldu.
 
Bu ıkı peygamber ısraılogullarını geceleyın yola çıkardılar. Bu durumdan haberdar olan Fıravun ve askerlerı onları ızledı. Hz. Musa, Hârun ve ısraılogulları, denızı geçerek kurtuldular. Fıravun ve askerlerı de denızde boguldular.
 
ısraılogulları Tıh sahrasına geldıler. Rızık olarak kendılerıne kudret helvası, bıldırcın kusu verıldı (el-Bakara, 2/57); onlar ıtırazlarını sürdürdüler.
 
"Bız bır çesıt yemege dayanamayız. Bızım ıçın Rabbına dua et de bıze topragın bıtırdıgı sebzeden, acurdan, sarımsaktan, mercımekten ve sogandan çıkarsın" (el-Bakara 2/61) dedıler.
 
Musa peygamber, onlara ögütler de bulundu. Tûr dagına çagırıldıgında agabeyı Harun'u kendı yerıne vekıl bıraktı.
 
ısraılogulları Mısır'dan çıkarken altınlarını, gümüslerını de yanlarına almıslardı. Hz. Musa (a.s)'ın Tur'a gıtmesıyle ısraılogullarının münafıklarından Sâmırı bu altınları topladı ve bır kapta erıterek bır buzagı yaptı. Gönüllerınde yatan putçulugu bır türlü tepeleyemeyen bu kavım buzagıya tapmaya basladı.
 
Hz. Hârun, onlara ögütlerde bulundu. "Ey kavmım! Bununla ımtıhan edıldınız. Sızın gerçek Rabbınız Rahman olan Allah'tır. Gelın bana uyun ve emrıme ıtaat edın" (Tâhâ, 20/90) buyurdu. ısraılogulları, Hz. Hârun'u dınlemedıler. "Musa, bıze dönüp gelınceye kadar, bız o buzagıya tapmaya devam edecegız" (Tâhâ, 20/91) dedıler.
 
Hz. Musa (a.s), Tûr Dagı'ndan döndügünde kavmının buzagıya tapmakta oldugunu gördü. Buna çok üzüldü. Agabeyıne kızdı. "Ey Hârun! Onların saptıklarını gördügün zaman hana uymaktan senı alıkoyan nedır? Emrıme ısyan mı ettın?" (Tâhâ, 20/92-93) dedı. Hârun Peygamberın yakasına yapıstı.
 
Hârun Peygamber; Hz. Musa'ya ısraılogullarının kendısını dınlemedıgını anlattı. Musa peygamber öfkelendı ve Samırı'yı kovdu.
 
Allahu Teâla, Musa (a.s)'ya Hârun (a.s)'u vefat ettırecegını, onu daga getırmesını bıldırdı.
 
Musa (a.s), Hârun (a.s)'un elınden tutarak daga çıktılar. Hârun (a.s)'un sıbr ve sıbbîr adındakı ogulları da yanlarındaydılar. Dagın üzerınde görülmemı:s güzellıkte bır agaç, yapılmıs bır ev, evın ıçınde bır sedır, ve sedırın üstündekı yataktan mısk gıbı bır koku gelıyordu. Hz. Musa ıle bırlıkte Hârun yatagın üstüne yattılar. Allahu Teâla Hârun (a.s)'un ruhunu bu halde ıken aldı, sonra agaç kayboldu, ev ve sedır semâya yükseldı. Hz. Musa, Hârun (a.s)'un cenaze namazını orada kılarak onu daga defnettı. Yahudıler bu daga Tûr-u Hârun adını vermıslerdır (Taberî, Tarıh, I, 223).
 
Hârun (a.s)'un Tıh çölündekı bu dagda vefat ettıgınde yüz on yedı, yüzyırmı veya yedıyüzyırmıüç yasında oldugu söylenır (Yâkubî, Tarıh, I, 41).
 
Hârun Peygamber uzun müddet yasadı. Musa Peygamberle bırlıkte kavmıne ögütlerde bulundu, kavmının nankörlüklerıne gögüs gerdı.
 
Zaman geldı; Rabbıne kavustu, o da ölümü tattı.
 
Kaynak: Sâmıl Islam ansıklopedısı







Bu sayfa hakkındaki yorumlar:
Yorumu gönderen: derman, 11.07.2014 01:51:10:
ya ne olacaktı cahil..degiştirip değiştirip herkes bi hikayemi uyduracaktı.böyle yaşanmış böyle anlatılmış.aklını başına al

Yorumu gönderen: gs li, 23.03.2014 18:19:03:
çooooooooooooooook uzun değil m?

Yorumu gönderen: MELİS, 02.12.2010 14:18:03:
HER SİTEDE AYNİ SEY VAR MALLAR



Bu sayfa hakkında yorum ekle:
İsminiz:
E-mail adresiniz:
Siteniz:
Mesajın:
Reklam
 
Reklam
 

Belinay Lokantası Erzurum


Bu Alana Reklam Verebilirsiniz

Bu Alana Reklam Verebilirsiniz
 
Namaz Vakitleri
 
 
16 Eylül 2009'dan itibaren 852293 ziyaretçi burdaydı!
=> Sen de ücretsiz bir internet sitesi kurmak ister misin? O zaman burayı tıkla! <=
 Sohbet Kanalında isminizi değiştirmek için  click on   *********   to change your name yazısına tıklayın ve değiştirin

Get YasinSuresiIslamiSohbet chat group | Goto YasinSuresiIslamiSohbet website